باز هم رسوا شدم

الوداع ؛ ای ماه ِ رحمت ، الوداع

لحظه های ِ ، پُر زِ حکمت ؛ الوداع

ای هلالت ، تا هلالت ، عیش و نوش

ماه ِ زیبای ِ ، پُر از، جوش و خروش

لحظه هایم ، با تو ، زیبا بود و بس

بی تو، بی قدرم ، بسان ِ خار و خس

هر سحر خواندی مرا بر خوان ِ حق

دست در دستت ، شدم ، مهمان ِ حق

گرچه رفتی ، باز، قلبم ؛ با شماست

رخصت ِ دیدار ِ دیگر ، با خداست

دستِ من ، بر دامنت ، دستم بگیر

بی خودم ازخود ؛ مرا ، هستم بگیر

یا رب ، ای زیباترین ، ای نازنین

ای خدای ِ مهربان ، ای بهترین

من همانم ، بنده ای ، زار و خموش

آنکه باشد پر طمع ، پر حرص و جوش

گرچه دادم ، دل ، به نون ِ یسطرون

من کجا ، یا رب و عین ِ یعقولون

فرصتی دادی ، که باشم ، بنده ات

باز هم ، رسوا شدم ، شرمنده ات

رضا آسمان ( ر . ص . آسمان )

پی نوشت :

1 - یسطرون = اشاره به آیه ی شریفه (ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ) « نون . سوگند به قلم ! و قسم به چيزي كه مينويسند »

2 – اشاره به آیه ی شریفه (قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ) « بگو: ستایش مخصوص خداست؛ امّا بیشتر آنان نمى اندیشند. »