جام ِ ساقی

مستیم را این سحر ، از جام ِ ساقی ، چاره ساز

یا مرا ، هستی بگیر و زندگی را چاره ساز

لیله القدر است ای دل ، لاف ِ بی جا می زنی

چون ندانی قدر ِ امشب ، در عدم ، پا میزنی

حمد ِ محمود ِ اَحد ، بی عشق ِ مولا ، باطل است

این نماز ِ بی وضو ، کی نزد ایزد ، قابل است

ای تمام ِ هستی ِ عالم ، فدایت ، جان ِ من

داغ در دل ، خنده بر لب میکنی ؟ ای وای من

بر فراز ِ عشق دیدم ، رقص در خون می کنی

فزت و رب الکعبه می گویی و یاهو میکنی

آن سحر در سجده ی ِ آخر ، چه گفتی با احد

راز ِ دل با ناز گفتی ، بهر ِ آن ، حی ِ صمد ؟

یا از این خلق ِ مُلوّن ، شکوه کردی ، نزد ِ یار

یا برای ِ بخشش ِ مردم ، دعا کردی ز ِ « نار»

هستی ِ من ، مستی ِ من ، شور ِ من

ظلمتم ، روشن نما ، ای نور ِ من

رضا آسمان ( ر . ص . آسمان )